Za horoju, za łuhom [4]

Za horoju, za łuhom
Chodyt striłec za płuhom,
Ore nywu ne swoju,
Dobre, szczo w swojim kraju.

Ore nywu ta j tużyt:
– Chto w rodyni tam służyt,
Chto jim zore i spiżne,
Jak ne stane i mene?

Stańte, koni woroni,
Bo je jamy w zahoni,
I mohyły na meżi,
Szcze j do toho ne czużi.

De armaty orały,
Tam, de naszi wmyrały,
Za te połe, za seło
Jich nemało tam ljahło.

A striłecki mohyły
Budut trawku rodyły,
Żnec tam sjade i epiczne,
Sławni duszi spom’jane.

Ja ti rany pohoju,
I slid szczezne po boju,
Tam pszenycja poroste,
Synyj bławat zacwyte.